Adventuren (1) – Plek maken

Adventuren (1) – Plek maken

Eerst maar eens plek maken, dacht ik, als ik me wil wagen aan verwachting op weg naar kerst. Er moet ruimte komen in mijn zielenhuis, én heel concreet in mijn eigen huis. keukentafel De hoge smalle keukentafel eigen ik me toe, en ik onderneem wat beperkte...
Ik ga naar huis en ik neem mee

Ik ga naar huis en ik neem mee

Een van de merkwaardige fenomenen tijdens deze ziekteperiode is dat ik vakantie moet opnemen. Hoe kan ik vakantie nemen van een periode waarin ik niet werk en waarvan ik zeker weet dat ik mijn mankementen ongewild met me mee zal slepen? Toch zette het me aan om iets...
Komen ooit voeten

Komen ooit voeten

Terwijl ik met een rechte rug tegen een muur aanzit, word ik uitgenodigd om mijn voeten te draaien, van binnen naar buiten, van buiten naar binnen. Het is één van de laatste oefeningen, die ik ga doen op vraag van de Yogatherapeute. Bij iedere beweging kijkt ze...
De zin van Jouw aanwezigheid

De zin van Jouw aanwezigheid

Ruim twee jaar geleden vroegen ze mij of ik hen in een oecumenische kerkdienst wilde zegenen, omdat ze zouden gaan trouwen. Natuurlijk wilde ik dat met alle liefde doen! Maar toen kwam corona en toen dat voorbij was, kreeg ik spierreuma en dat voel ik nog steeds. Toch...
Leren niet beter worden

Leren niet beter worden

Ik hoop dat je weer snel beter wordt! Vast en zeker heb ik wel eens, met de beste bedoelingen, een dergelijke wens uitgesproken tegen iemand die ziek was. Natuurlijk paste ik wel op tegen wie ik dat zei en lette op mijn woorden bij een ernstige zieke, maar toch. Het...
Dichtbij is al ver genoeg

Dichtbij is al ver genoeg

  Na mijn pelgrimage in oktober 2021 ontwikkelde ik pijn. Na veel onderzoeken blijkt het spierreuma te zijn. Om de klachten op te vangen en te genezen slik ik prednison. Ik dacht aan de olifant van Toon Tellegen, omdat ik me zo goed herken in het wezen van die...