Of we interesse hadden om mee te doen aan een hoedenontwerpwedstrijd in Engeland, werd ons, studenten van de Dutch Hat Academy, gevraagd. Het ging om een wedstrijd speciaal voor studenten, stagiaires en beginnende hoedenmakers. Al ruim 30 jaar organiseert de Worshipful Company of Feltmakers of London, een illuster gezelschap van de beste hatdesigners uit Londen en omstreken deze competitie.

begeleidend artwork

Het ontwerpproces
Het leek me een fantastische uitdaging om te ontdekken waar ik uit zou komen als ik met academische aandacht het ontwerpproces in zou gaan. Toen ik er aan begon was de deadline nog mijlenver weg, zodat ik tussen rustmomenten en andere dagelijkse bezigheden door me niet opgejaagd hoefde te voelen.
Uiteindelijk kwam ik via de clichés over Nederland, de geschiedenis van de tulpenmanie en de kunstenares Rachel Ruysch uit bij een ontwerp, dat zich als een stilleven zou schikken en betekenis zou dragen. Gesteund door mijn medestudenten en natuurlijk de wijsheid en kennis van mijn geweldige lerares Berry Rutjes verzamelde ik al mijn moed en stuurde mijn ontwerp in.

Etalage Jess Collett Milliner

Voorselectie
Ik ben tot de voorselectie gekomen en mocht het werk naar Londen brengen om beoordeeld te worden door de vakjury. Dit bracht me diep in het hart van British Hatmaking. Zo mocht ik even binnenkijken bij de altijd opgewekte Jess Collett Milliner en in het atelier van Rachel Trevor-Morgan.

Op weg naar het atelier van Rachel Trevor Morgan

Mijn ontwerp viel niet in de prijzen, maar wat ben ik blij dat ik heb meegedaan. Het ontwerpproces heeft me veel nieuwe inzichten gegeven, niet alleen in het hoedenvak, maar ook vond ik een manier om wat ik als predikant heb gedaan, te kunnen vertalen naar een driedimensionaal beeld, naar een hoed.

Betekenis van het ontwerp
In de backing paper (de achtergrondinformatie) schreef ik over de betekenis van mijn ontwerp het volgende:
Het ontwerp als geheel vormt een stil leven. De witte kleur van de baret en de bloembladen benadrukken de stilte en nodigen uit om na te denken over wat je ziet.
De bloeiende, kwetsbare bloemen zijn een metafoor voor een mensenleven. Het leven is kwetsbaar en eindig. Het patroon, in rood op de bloembladen geborduurd, zijn als de littekens, die mensen op het lichaam, of van binnen met zich meedragen. Ze vormen wie we zijn.
De groene stelen die de baret in en uit gaan, zijn als de kronkelpaden die wij in het leven gaan. Soms zijn mensen moedig en durven ze zogenaamde vaststaande regels te doorbreken. Zoals de stelen de strakke vorm van de baret doorbreken. Er is zelfs een bloemblad dat een ‘gat’ in de baret maakt.
De bloemen zoeken een weg naar buiten en keren zich naar het licht toe, zoals mensen verlangen naar licht in een wereld, die zovaak een donkere plek is.
De spin helpt ons te herinneren dat het mogelijk is om steeds weer een nieuwe draad te spinnen en door ons levensverhaal te weven.
Aan de binnenkant van de baret zie je een voering met daarop een geborduurde tulp, die mij het meest heeft geïnspireerd tot dit ontwerp, Zo kun je de voering van deze baret zien als de geschiedenis, die mensen onzichtbaar met zich meedragen.

(Met dank aan Berry Rutjes jr. van de Dutch Hat Academy, medestudenten, model: Marianne Vaes, foto’s: Monica Stuurop)