door Janneke Nijboer | 28 november 2022 | Blog
Eerst maar eens plek maken, dacht ik, als ik me wil wagen aan verwachting op weg naar kerst. Er moet ruimte komen in mijn zielenhuis, én heel concreet in mijn eigen huis. keukentafel De hoge smalle keukentafel eigen ik me toe, en ik onderneem wat beperkte...
door Janneke Nijboer | 27 november 2022 | Gedichten
Tot Jou, Ja, Jij, hoog in de hemel, zo ver weg, onbereikbaar, tot Jou hef ik mijn ziel, wankel op mijn tenen om zo hoog mogelijk te reiken. Vanuit mijn plek op de aarde, voeg ik mij bij al die andere bidders met lege handen en schreeuw: Kom! Tekst geïnspireerd op de...
door Janneke Nijboer | 31 oktober 2022 | Gedichten
Ik dwarrel en daal, – keer om, keer om – als een ingedroogd okerkleurig blad. Alleen de wind vraagt zich nog af hoe mij te bewegen niet toe te geven aan de zwaartekracht. Mij rest slechts overgave aan deze trage afdaling waar de zwarte grond op mij...
door Janneke Nijboer | 20 oktober 2022 | Blog
Een van de merkwaardige fenomenen tijdens deze ziekteperiode is dat ik vakantie moet opnemen. Hoe kan ik vakantie nemen van een periode waarin ik niet werk en waarvan ik zeker weet dat ik mijn mankementen ongewild met me mee zal slepen? Toch zette het me aan om iets...
door Janneke Nijboer | 19 oktober 2022 | Gedichten
Ik weet niet goed hoe ik het zeggen moet, of met welke naam, ik Jou noemen zal. Als op een onrustige zee dobbert mijn ziel. Keer op keer word ik ondergedompeld in het chaotische water van mijn troebele gedachten. Ik weet niet goed hoe ik het zeggen moet, of met welke...
