Selecteer een pagina
Verschrompelde tijd

Verschrompelde tijd

Tijd als gedroogde appels taai, kauw ik de minuten weg met ingeperkte gebaren door mijn in stijfheid gevangen lijf. Niet langer strek ik me uit in verlangen en verzin listen om de tijd te rekken naar het lonkende als dan, geen wijkende horizonten, (het huis met zijn...
De dag komt

De dag komt

De dag komt, dat jullie, machthebbers, je huizen uit gesleurd worden, om de leugens die mensen breken. Mensen die jullie geen plek van rust en veiligheid gunnen, door jullie giftige verdachtmakingen. God, mij is al zoveel goedheid en overvloed geschonken, beschamende...
Wieg me wakker

Wieg me wakker

Wind wakker me, wind wieg me. Wieg me wakker. Fluister in het waaien, ritsel lispel met de bladeren, dat ik zijn mag. Ruis me toe, fris zachte wind. Dein me in oneindigheid.
Smartenmens

Smartenmens

Jij bent me nader gekomen, smartenmens. Niet langer keer ik mij af van Jou. Jij, die niet om aan te zien bent, met je pijnlijke misvormingen, je stinkende wonden, je pokdalige gezicht. Walging roep Je op. Voorzichtig ben Jij uit de woorden gekropen, die Jou voor mij...
Het is mijn schuld

Het is mijn schuld

Waarom wijs jij naar mijn moeder, dat haar barensbloed mij besmet heeft met schuld? Wat moest je van haar, jij kleine schrijver? Was de vrouw je te vrouwelijk, te zinnelijk, te aards? Is op aarde God dan niet te vinden? Is alleen de hemel haar domein? Wie toch de...
Vuur aan de schenen

Vuur aan de schenen

Onder tromgeroffel van de donder daalt de rechter dreunend af. De aarde schroeit onder het naderen van de God der goden. Wereldbewoners wordt het vuur aan de schenen gelegd: Stop met jullie lege gebaren, jullie holle woorden, zwijg stil! Met al jullie gekwebbel,...