door Janneke Nijboer | 21 september 2022 | Op Papier
Afscheid moeten nemen van geliefde: het overkomt ons vroeg of laat allemaal. Hoe ga je om met de wetenschap dat een geliefde er straks niet meer zal zijn? Hoe ga je ermee om als je een geliefde ‘verliest’ door dementie? En hoe ga je verder in de leegte,...
door Janneke Nijboer | 9 juli 2020 | Gedichten
Soms ben ik als slingers, die vrolijk dansen in de wind, kleurrijk en onbekommerd als het huppelende kind, die ik nog ken van eerder. Maar vandaag zwiert geen letter me te binnen laat staan de zin, die altijd popelt te beginnen. Ik ben een steen zo stil, –...
door Janneke Nijboer | 3 juni 2018 | Blog
Voor de zomervakantie wordt er in veel kerken stilgestaan bij het moment dat kinderen van de basisschool overstappen naar de middelbare school. Op allerlei manieren wordt dat gevierd. Een aantal jaren geleden stelde ik een viering samen voor de...
door Janneke Nijboer | 15 oktober 2017 | Gedichten
Ik kan het niet geloven, er hoont in mij een lach. Hoe kan iemand beloven op deze najaarsdag, dat ik nog vrucht zou dragen een kind in eigen schoot? Mijn weg van levensdagen loopt winterwaarts en dood! Bijna niet te geloven! Er woont in mij een lach* : het kind dat...
door Janneke Nijboer | 13 december 2016 | Blog
Zondag 11 december werd onder leiding van Linda Janmaat Wereldlichtjesdag vormgegeven voor de regio Duin- en Bollenstreek in Noordwijk. Ze vroeg me om tijdens deze herdenkingsbijeenkomst voor gestorven kinderen te spreken. Hierbij de tekst van mijn toespraak. de...
