Selecteer een pagina

Het lage en de ruimte die overblijft

Ik kan je aan, godje van mensen, ik kijk dwars door je heen. Je liefde moet ik niet, niets van dat verheffende voor mij! Geef mij maar het aardse stof, de lage leugens en de platte taal. Dwars daar tegen in, zing ik mijn leegte vol. Ik vul de luchten met hemelhoge...

Sta op!

Sta op, om mij, God! Sta op, om Jouw gerechtigheid, Jij, die voor mij pleit. Sta op! Laat hen het lachen, om mijn eenzaamheid in de worsteling , vergaan, Laat verstommen hun gebulder, omdat ik niemand aan mijn kant zou hebben. Voor hen heb ik me afgesloofd, voor hen...

Mocht ik, mocht Jij

Mocht ik zien, mocht ik voelen, mocht ik ruiken, mocht ik weten, mocht ik ook maar een spoortje, een streepje, een flauwe afglans – of nog minder – van Jouw verschijnen opvangen in mijn ooghoek. Hoe diep zou Jouw troost in mij afdalen, hoe hoog zou ik Jouw...

Jij laat Je zien

Op het moment van de waarheid roep ik Jou op, als mijn getuige, Jij, mijn eerste en mijn laatste, niemand anders dan Jij. Gehuld in het licht van Jouw aanwezigheid, laat Jij Je zien – onbenaderbaar – voluit. Jij staat voor mij in, zodat ik sterk en veilig...

Na de nastaar

Nu ik weer kleuren zie en contouren maar nog steeds die diepe schaduw, die elk beeld verwart, hoop ik iets van de omtrek te zien, van wat je kunt noemen: Jouw vrede. Niet om te sussen, dat wat is, of tot kalmte te brengen wat stormt in mij. Niet om te voorkomen, dat...