Gehavende mantel

23 juni 2024 | 26 reacties

Nadat ik in twee jaar tijd leerde mijn mantels af te leggen en mijn dagelijkse jas me steeds beter begon te zitten, kwam er begin dit jaar nieuwe onrust. Ik moest gekeurd worden, of ik die dagelijkse jas wel, of niet elke dag mocht gaan dragen.

Dagelijkse jas
In mijn verbeelding is die dagelijkse jas één met allerlei zakken, één voor de dagelijkse portie medicatie, een speciale rechthoekige voor een kostbare prik, één met een klokje die 4 dagelijkse rustperiode’s aangeeft, een zak voor een notitieblok met pen om bij te houden, wanneer en waar het meer pijn is gaan doen, een zak voor een waterfles om elke ochtend het waterbakje te vullen voor het CPAP-apparaat, een binnenzak met de afsprakenkaart voor bloedprikken, reumatoloog en andere logen, en aan de andere kant een binnenzak met foto met alle mensen die trouw zijn.

Keuring en uitslag
Vlak voor de twee jaar om waren kwam de keuring, waarna het verslag – die ik zelf nog had mogen verbeteren op feitelijke fouten – naar de volgende keuringspersoon ging, die zijn conclusies trok. Het resultaat ging naar de arbeidsdeskundige en toen kwam het oordeel.
Het oordeel kwam bijna vier maanden te laat. Ondanks dat door de bedrijfsarts(en) – ik heb er 2, omdat ik 2 banen had, dus 2 procedures, één particulier, één via het UWV – steeds werd gezegd dat ik niet kon werken in mijn huidige baan en ook niet in een andere baan, is besloten dat ik 6 uur per dag en 30 uur per week kan werken. Dit wordt gesteld omdat ik wel klachten heb, maar niet ziek ben.

Gehavende mantel
Over mijn dagelijkse jas, zal ik nu die andere, die van mijn predikantschap moeten gaan dragen. Die mantel is niet meer heel, maar ernstig gehavend. Nieuw stukken zetten op deze mantel heeft voorlopig geen zin. Door alle scheuren heen zal mijn dagelijkse jas zichtbaar zijn. Het lijf dat bedekt wordt met de dagelijkse jas is nog niet geheeld. Het lijf is ziek, maar mag geen naam hebben.

Verder
Wat me te doen staat is bezwaar maken tegen de verslagen van de keuring en de keuring van de keuring…
Vandaag is afgekondigd in de gemeente waar ik werk dat wij samen besloten hebben om ons van elkaar los te laten maken en daarmee ruimte te geven om verder te gaan. Totdat alles is afgerond zal ik in ieder geval wachtgeld ontvangen.
O ja, het UWV laat nog op zich wachten.

26 Reacties

  1. Jungjohann Eva

    lieverd,
    Wat een ellende. Je geliefde predikantschap op moeten geven. Wat een verdriet. Heel dat bezwaarproces wat heel veel energie zal kosten en je al zo weinig energie hebt. Heel erg naar en heel onrechtvaardig. Ik ben er stil van, van wat je schrijft. Heel veel sterkte, zegen en liefs

    Antwoord
    • Janneke Nijboer

      Dank je wel, Eva. Moge er licht zijn, ook voor jou!

      Antwoord
  2. Bas van der Bent

    heeel erg veel sterkte, zo wil je het niet, heb 20 jaar geleden hetzelfde meegemaakt, ik geloof er niks van dat jouw mantel stuk is, het systeem is al heel lang stuk, zoek daarom deskundige hulp.

    Antwoord
    • Janneke Nijboer

      Dank je wel, Bas, voor jouw bemoediging. Hulp heb ik al, doktoren ook…alleen het systeem…

      Antwoord
  3. Atie de Vos

    sterkte Janneke , ik maak het dichtbij mee met m’n dochter. Blijf je verhaal doen bij t UWV, op een dag luistert iemand naar je!
    Groet,
    Atie de Vos

    Antwoord
    • Janneke Nijboer

      Dank je wel, Atie. De UWV komt nog. Ik hoop dat mijn bezwaarschrift tegen de uitslag van de verzekering van predikanten gehoord wordt.

      Antwoord
  4. Loes Hogeweg

    lieve Janneke,
    van mij krijg jij de mantel der liefde om je heen. ik heb geen jas of mantel meer nodig. mijn bed is mijn wereld en geeft zelfs daar nog mooie momenten.

    Antwoord
    • Janneke Nijboer

      Dag Lieve Loes, liefde en zachtheid voor jou!

      Antwoord
      • Vijko Top

        Een talentvolle en bezielde collega is gesloopt door een nare ziekte. Dat is pas echt zonde.
        En arbeidsdeskundigen slopen mee.

        Antwoord
        • Janneke Nijboer

          Dank je wel, Vijko, voor jouw reactie!

          Antwoord
      • Mieke van der Poll

        lieve en dappere Janneke dat een fonkelend licht op jouw gehavende jas mag gaan schijnen, zodat de instanties een volmondig ja aan jouw geven, om in alle rust jouw pad en proces te kunnen lopen.

        heel veel licht,warmte en liefde voor jou.

        Antwoord
        • Janneke Nijboer

          Lieve Mieke, dat zou heel mooi zijn, dat fonkelend licht. Liefs voor jou!

          Antwoord
  5. Corina Nagel

    Lieve Janneke,

    Wat een lange en zware weg. Naast je dagelijkse mantel wens ik je schoenen toe die je helpen om hoop en moed te houden en die je laten ervaren dat je op stevige Grond staat.

    Groet,
    Corina

    Antwoord
    • Janneke Nijboer

      Dank je wel, Corina!

      Antwoord
  6. Adrie

    Wat een ingewikkeld gedoe, Janneke. En extra pijnlijk omdat je die 30 uur (of meer l) met veel liefde nog gewerkt zou hebben als dat mogelijk zou zijn.

    Liefde, rust en waar nodig strijdkracht gewenst.

    Antwoord
    • Janneke Nijboer

      Dank je wel, Adrie voor jouw reactie. Dat is echt een mooie mix die je noemt: liefde, rust en strijdkracht!

      Antwoord
  7. Renée van der Burg

    Lieve Janneke,
    Wat verdrietig om te lezen, en je hebt al je energie al nodig voor je lijf.
    Heel veel sterkte, lieve groeten, Renée

    Antwoord
    • Janneke Nijboer

      Dank je wel, Renée!

      Antwoord
  8. nelli vrijheid

    Heel veel sterkte , Janneke !!

    Volg je nog regelmatig vanuit Breda .

    Antwoord
    • Janneke Nijboer

      Dank je wel, Nelli. Fijn om te horen!

      Antwoord
  9. Joop Simons

    Wat een merkwaardige paradox: een gelovig mens staart vol ongeloof naar een merkwaardige uitslag van een onderzoek.
    Maar vol geloof en overtuiging wil ik je steunen om deze periode te boven te komen.
    Ik zal een studieboek van weleer er op moeten nazoeken hoe je kunt uitrekenen dat 6 uur en 30 minuten (heel exact dus)
    een werkbelasting kan zijn. Tja, onzin dus. Maar dat helpt in dit geval dus helemaal niets. Wat wel? Ik leef met je mee
    en zal vanaf een afstand (Breda dus) aan je denken, maar dan vol geloof, zodat op enig moment wellicht een beetje van mijn energie naar je straalt om je te helpen. Een warme knuffel van mij, vol liefde, geloof en vriendschap.
    Joop Simons
    Odd Fellow

    Antwoord
    • Janneke Nijboer

      Dag Joop, wat een ontzettend lief bericht vol meeleven van jou. Dit helpt me echt om in dit vreemde landschap me te bewegen! Lieve groet, Janneke

      Antwoord
  10. Chris Kors

    Beste Janneke,
    wat een verdrietig bericht. Ik wens je goede moed toe bij het gaan van deze weg en hoop dat je ruimte mag terugvinden om te kunnen doen waarnaar je hart uitgaat.

    Antwoord
    • Janneke Nijboer

      Dank je, Chris, ik neem je bemoediging mee op mijn pad!

      Antwoord
  11. Katinka Broos

    Janneke, wat beschrijf je mooi hoe jouw jas je past. Wat een energie zal je dat kosten. En hoe pijnlijk dat ‘het systeem’ dat niet ziet, steunt en waardeert, maar verder sloopt. Dapper dat je doorgaat; weet dat velen je zien.

    Antwoord
    • Janneke Nijboer

      Dank je wel, Katinka, dat je oog voor me hebt en me daarmee tot steun bent.

      Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *