Nadat ik in twee jaar tijd leerde mijn mantels af te leggen en mijn dagelijkse jas me steeds beter begon te zitten, kwam er begin dit jaar nieuwe onrust. Ik moest gekeurd worden, of ik die dagelijkse jas wel, of niet elke dag mocht gaan dragen.

Dagelijkse jas
In mijn verbeelding is die dagelijkse jas één met allerlei zakken, één voor de dagelijkse portie medicatie, een speciale rechthoekige voor een kostbare prik, één met een klokje die 4 dagelijkse rustperiode’s aangeeft, een zak voor een notitieblok met pen om bij te houden, wanneer en waar het meer pijn is gaan doen, een zak voor een waterfles om elke ochtend het waterbakje te vullen voor het CPAP-apparaat, een binnenzak met de afsprakenkaart voor bloedprikken, reumatoloog en andere logen, en aan de andere kant een binnenzak met foto met alle mensen die trouw zijn.

Keuring en uitslag
Vlak voor de twee jaar om waren kwam de keuring, waarna het verslag – die ik zelf nog had mogen verbeteren op feitelijke fouten – naar de volgende keuringspersoon ging, die zijn conclusies trok. Het resultaat ging naar de arbeidsdeskundige en toen kwam het oordeel.
Het oordeel kwam bijna vier maanden te laat. Ondanks dat door de bedrijfsarts(en) – ik heb er 2, omdat ik 2 banen had, dus 2 procedures, één particulier, één via het UWV – steeds werd gezegd dat ik niet kon werken in mijn huidige baan en ook niet in een andere baan, is besloten dat ik 6 uur per dag en 30 uur per week kan werken. Dit wordt gesteld omdat ik wel klachten heb, maar niet ziek ben.

Gehavende mantel
Over mijn dagelijkse jas, zal ik nu die andere, die van mijn predikantschap moeten gaan dragen. Die mantel is niet meer heel, maar ernstig gehavend. Nieuw stukken zetten op deze mantel heeft voorlopig geen zin. Door alle scheuren heen zal mijn dagelijkse jas zichtbaar zijn. Het lijf dat bedekt wordt met de dagelijkse jas is nog niet geheeld. Het lijf is ziek, maar mag geen naam hebben.

Verder
Wat me te doen staat is bezwaar maken tegen de verslagen van de keuring en de keuring van de keuring…
Vandaag is afgekondigd in de gemeente waar ik werk dat wij samen besloten hebben om ons van elkaar los te laten maken en daarmee ruimte te geven om verder te gaan. Totdat alles is afgerond zal ik in ieder geval wachtgeld ontvangen.
O ja, het UWV laat nog op zich wachten.