door Janneke Nijboer | 29 mei 2017 | Blog
Vanaf het eerste begin het waaien van de geest, chaos als beginpunt van schepping, leegte als beginpunt van ontstaan, stilte als beginpunt van spreken, Dan gebeurt het in lispelend ruisen, in stevige woorden: Tot hier en niet verder! Licht! Donker! Dag! Nacht! Als een...
door Janneke Nijboer | 16 mei 2017 | Blog
Afgelopen zondag mocht ik voorgaan in Edam in het Luthers kerkgebouw De Swaen. Het was een geweldige belevenis, omdat het kerkje nog helemaal in oorspronkelijke staat is. Wat mij direct opvalt is het laagje fijn zand dat op de vloer ligt. Knisperend loop ik, duidelijk...
door Janneke Nijboer | 25 april 2017 | Gedichten
Zij ontglipt mij, maar ik weet niet in wat. De vraag die ik vandaag heb, had ik gisteren moeten stellen Het antwoord van een dag geleden was toen al niet betrouwbaar. Ik aai haar hoofd en kijk in haar angstige ogen. Ze vragen me: Wie ben ik? Mag ik hier zijn? Ik kus...
door Janneke Nijboer | 3 april 2017 | Gedichten
Stel dat ik Jou, God, niet meer wil uithakken in beelden, zelfs niet ruw, slordig, onaf – zeg maar geen rots -. Dat Jij meer iets wordt als het water; wendbaar, woelig,stil, koud en hard, of in een onzichtbaar ertussen, zo heet. Dan meer bewegend, kletterend,...
door Janneke Nijboer | 2 april 2017 | Blog
In de kleine abdijkerk is het druk deze morgen. Er zijn veel kerkgangers van het kasteel en uit de omtrek. In de korte tijd dat ik in De Slangenburg ben heb ik een heel aantal vieringen meegemaakt en dat doet me goed. Onderdompelen in de taal van de psalmen, klanken...
