Pinkstermijmering

29 mei 2017 | 0 Reacties

Vanaf het eerste begin
het waaien van de geest,
chaos als beginpunt van schepping,
leegte als beginpunt van ontstaan,
stilte als beginpunt van spreken,

Dan gebeurt het
in lispelend ruisen,
in stevige woorden:
Tot hier en niet verder!
Licht!
Donker!
Dag!
Nacht!

Als een lopend vuurtje,
niet meer te houden
van kruipend onder dor hout,
tot uitslaande veenbrand,
van vonken in de as,
tot nieuw elan.

Geroerde aartsmoeders
en aartsvaders,
aangeraakte vurige profeten,
volk in vuur en vlam.

Uitgedoofd en uitgesproken,
ontrouw en ongeloof,
hoop verloren,
alles kwijt.

Dan!
Uit de baarmoeder
van de moeder Gods.
Opnieuw!
Stem die een halt toeroept
in de chaos van mensen.
De dood eindelijk de rug toekeert,
opstaat tegen alles,
waar het leven niet meer is.

Die Geest, vandaag,
als de geur van sappig gras
en uitgeschonken wijnen.
Vol maakt zij ons
van het geloof in het goede leven,
van zinvol bestaan
in de Naam van de Eeuwige
– liefdevol en trouw –
Vader, Zoon en Heilige Geest.

Dit gaat verder en verder
van eeuwigheid tot
Amen!

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.