door Janneke Nijboer | 27 januari 2018 | Blog, Gedichten
Ik, zei hij en voor hem uit rolde het denderende geluid van gruwen over dat wat zijn leven is. Gestuit door de kracht van zijn aanwezigheid wiens geheim hij onthulde: Heilige van God. Heel nu, mens uit één stuk, herboren. (bij Marcus 1: 21 – 28 foto:...
door Janneke Nijboer | 26 december 2017 | Gedichten
Glans in haar ogen is een kerstverhaal dat ik schreef en ingesproken heb. Niet iedereen beseft dat het kerst is. Toch breekt soms iets door van dat besef. Dit verhaal is te beluisteren geweest in het radioprogramma Zin in Weekend van KRO-NCRV op Radio 5....
door Janneke Nijboer | 2 november 2017 | Gedichten
Als ik hem zo ontmoet, weerloos op het mos in de Intratuin. Dan merk ik dat ik écht van Jezus houd en word overspoeld door een moment van diep medelijden. Je zult jezelf maar zo zien liggen, met een gouden stropje om je nek en een labeltje dat zegt dat jij uit China...
door Janneke Nijboer | 15 oktober 2017 | Gedichten
Ik kan het niet geloven, er hoont in mij een lach. Hoe kan iemand beloven op deze najaarsdag, dat ik nog vrucht zou dragen een kind in eigen schoot? Mijn weg van levensdagen loopt winterwaarts en dood! Bijna niet te geloven! Er woont in mij een lach* : het kind dat...
door Janneke Nijboer | 25 april 2017 | Gedichten
Zij ontglipt mij, maar ik weet niet in wat. De vraag die ik vandaag heb, had ik gisteren moeten stellen Het antwoord van een dag geleden was toen al niet betrouwbaar. Ik aai haar hoofd en kijk in haar angstige ogen. Ze vragen me: Wie ben ik? Mag ik hier zijn? Ik kus...
door Janneke Nijboer | 3 april 2017 | Gedichten
Stel dat ik Jou, God, niet meer wil uithakken in beelden, zelfs niet ruw, slordig, onaf – zeg maar geen rots -. Dat Jij meer iets wordt als het water; wendbaar, woelig,stil, koud en hard, of in een onzichtbaar ertussen, zo heet. Dan meer bewegend, kletterend,...