door Janneke Nijboer | 5 oktober 2019 | Gedichten
Lang dacht ik nog iets te kunnen hooghouden van wie ik hoopte te zijn, in deze wereld. Onbewust stapelde ik mijn zorgen op mijn angsten, sombere fantasieën liet ik verdwijnen achter stevig gesloten deuren. Steeds sneller ging ik de trappen op en af, om eigenzinnige...
door Janneke Nijboer | 22 september 2019 | Gedichten
Als je dacht, dat ik zuiver ben en mijn gedachten zo rein, als kristalhelder water, laat ik je uit de droom helpen. Ik loop mank van al mijn falen en struikel over mijn onwaarachtige woorden. Jazeker, als het om mijzelf gaat heb ik niets waarop ik mij kan beroepen aan...
door Janneke Nijboer | 16 september 2019 | Blog
Afgelopen zaterdag mocht ik de Missa in Mysterium meevieren in de Sint Jan in Den Bosch. Deze, door Herman Finkers georganiseerde, Gregoriaans hoogmis had een kerk vol mensen op de been gebracht. Ergens halverwege zat ik ingeklemd, tussen twee rechtgeaarde...
door Janneke Nijboer | 13 september 2019 | Blog
De olifant, in de fabels van Toon Tellegen, heeft een waanzinnige liefde voor de verte. Hij klimt er voor in bomen, om vanaf het hoogste punt , blij uit te roepen dat hij de verte ziet. Hij is zo enthousiast dat hij een pirouette maakt en jammerlijk uit de boom naar...
door Janneke Nijboer | 10 september 2019 | Gedichten
Dat er geen taal is om uit te drukken, geen woord, dat zich schuil houdt aan de rand van het zwijgen. Geen letter die durft te beginnen, omdat Jij – en al wat Jij gedaan hebt, al wat Jij doet – te groot bent. Mijn alfabet is te klein, hoe talloos ook de...
