door Janneke Nijboer | 24 maart 2022 | Blog
Na mijn pelgrimage in oktober 2021 ontwikkelde ik pijn. Na veel onderzoeken blijkt het spierreuma te zijn. Om de klachten op te vangen en te genezen slik ik prednison. Ik dacht aan de olifant van Toon Tellegen, omdat ik me zo goed herken in het wezen van die...
door Janneke Nijboer | 6 maart 2022 | Gedichten
Roept de getrouwe Mij aan, antwoord geef Ik deze mens. Ik roep Jouw Naam: Maak zacht het verharde hart, van wie verstard in oorlogszucht. Ik roep Jouw Naam, om allen in benauwdheid. Red hen uit! Roept de getrouwe Mij aan, antwoord geef ik deze mens. Wachten zal ik...
door Janneke Nijboer | 2 maart 2022 | Gedichten
Vanmorgen vond ik Vrede, lamgeslagen voor mijn voeten. Gewond, haar vleugels verbrand, veren met drek besmeurd. Voorzichtig pakte ik haar op in het kommetje van mijn hand -durfde haar nauwelijks te aaien -. Vrede koerde niet meer. Toen ik haar snavel Vlakbij mijn oor...
door Janneke Nijboer | 21 februari 2022 | Gedichten
Ik worstel me naar woorden, maar raak verstrikt in loodzware gordijnen – je weet wel van die hele hoge, die je alleen met veel kracht en het nodige ruk- en trekwerk in beweging krijgt, die als een ijzig zeker weten in de plooi terugvallen, telkens als ik denk...
door Janneke Nijboer | 25 januari 2022 | Blog
Ik ben wie jij bent. Jij met je aarzelend erkennen dat het niet deugde, en dat je bang bent, nog steeds, dat je vol van schaamte zit, dat je niet weet wat je met jouw lijf aan moet, dat jouw kompas van vertrouwen in mensen verstoord is. Ik ben wie jij bent. Jij met...
