Selecteer een pagina
14. Klaarheid door Clara: slot

14. Klaarheid door Clara: slot

Gisteren kreeg ik de vraag of ik van plan ben om met kerst naar de kerk te gaan. Mijn collega-voorganger wilde mij graag een gedicht voor laten lezen op kerstmorgen. Ik was blij met de vraag, omdat ik daardoor voel dat ik nog mee mag doen, dat er aan me gedacht wordt,...
Verschrompelde tijd

Verschrompelde tijd

Tijd als gedroogde appels taai, kauw ik de minuten weg met ingeperkte gebaren door mijn in stijfheid gevangen lijf. Niet langer strek ik me uit in verlangen en verzin listen om de tijd te rekken naar het lonkende als dan, geen wijkende horizonten, (het huis met zijn...

Na de sloop

Lang dacht ik nog iets te kunnen hooghouden van wie ik hoopte te zijn, in deze wereld. Onbewust stapelde ik mijn zorgen op mijn angsten, sombere fantasie├źn liet ik verdwijnen achter stevig gesloten deuren. Steeds sneller ging ik de trappen op en af, om eigenzinnige...