door Janneke Nijboer | 18 augustus 2018 | Gedichten
Zal ik nog letters vormen mijn mond inspannen, alle adem bij elkaar rapen en bergen moed opeenhopen? Zal ik van de zwijgrand springen, de afgrond van de stilte laten weerkaatsen met een eindeloos nee… Zal ik nog tranen laten, gebeden schreeuwen, protesteren tegen,...
door Janneke Nijboer | 12 augustus 2018 | Gedichten
Waanzin als landschap van scheefgetrokken stenen, Waar ben Jij te vinden, God? Zij maken selfies, poseren bovenop de resten van de vernietiging. Zij zijn mens, zoals wie vermoord werden, talloze geteld, zij hebben geen idee. Stuitend, verfoeilijk is het kwaad met...
door Janneke Nijboer | 4 juli 2018 | Gedichten
Tynke van Schaik deed een oproep op facebook om een versje te schrijven. Dit is wat bij mij opkwam.
door Janneke Nijboer | 4 juli 2018 | Gedichten
Versleten stenen zijn zoveel mooier dan versleten woorden. Daarin lijken mensen meer op stenen, dan op woorden.
door Janneke Nijboer | 7 juni 2018 | Gedichten
Durf jij ze uit te doen – schoenen, sokken, broek – zonder om je heen te kijken en je onbedekte benen trots door de felle zon te laten beschijnen? Durf jij als een vrolijke Ibiza-stijl strandganger je laatste restje verlegenheid van je af te gooien....
door Janneke Nijboer | 19 mei 2018 | Gedichten
Dhr. was goed gestemd Dhr. heeft geholpen met aardappels schillen Dhr. sliep onrustig Dhr. kwam regelmatig zijn bed uit Dhr. zocht iets Dhr. zocht iets maar wist niet Dhr. zocht iets niet Dhr. zocht Dhr. zocht iets maar wist niet wat Dhr. zocht iets Dhr. wist Dhr....
