door Janneke Nijboer | 21 maart 2019 | Gedichten
In de kleine kapel verzamelen zich de laatsten. Zij bidden hemel, aarde en alle windstreken. Op het ritme van de getijden; de zee neemt… Kyrie eleison! de zee geeft… God zij dank! Woorden prevelen tot stilte. Verlangens lopen over in zwijgen. Jij nadert,...
door Janneke Nijboer | 4 maart 2019 | Blog
Het motto dat je moet leven in het moment, kom ik regelmatig tegen, als een heilzaam mantra op weg naar de opperste vorm van bewust in het hier en nu leven. Heel vaak merk ik, dat me dat totaal niet lukt. Ik ga met mijn gedachten overal heen. Ze schieten de tijden en...
door Janneke Nijboer | 31 januari 2019 | Gedichten
Waar ik ook kijk om mij heen, zie ik de wereld van mensen. Wegen en huizen, polders en dijken, fabrieken, kantoren, hoekig en groot. Ergens daartussen, een spoor van de Schepper, Vol macht is Jouw kwetsbare naam. De populier reikt biddend omhoog, de berm bloeit zomers...
door Janneke Nijboer | 12 januari 2019 | Gedichten
Ik zegen je met rood van de passie, waardoor je voelt dat bloed door je aderen stroomt, dat je leeft! Ik zegen je met oranje van de ondergaande zon, waarin jij je kan hullen als een deken van troost. Ik zegen je met geel van narcissen, zodat je blijft geloven in...
door Janneke Nijboer | 29 december 2018 | Blog
Lang geleden had ik tantes en oma’s. Ze droegen mantels met hoeden. Voor de zondag en op reis. Met hun hoeden waren het dames van statuur. Rug recht, borst vooruit! Vrouwen om rekening mee te houden. Onder de hoeden en de mantels speelde zich een heel ander leven af,...
