Selecteer een pagina

Na de sloop

Lang dacht ik nog iets te kunnen hooghouden van wie ik hoopte te zijn, in deze wereld. Onbewust stapelde ik mijn zorgen op mijn angsten, sombere fantasie├źn liet ik verdwijnen achter stevig gesloten deuren. Steeds sneller ging ik de trappen op en af, om eigenzinnige...

Verdriet om een treurwilg

De schuilplek uit mijn jeugd is dood. Vandaag zag ik het opeens, toen ik met mijn vader naar het park toe reed. Hij werd geduwd in een rolstoel, omdat in zijn hoofd steeds meer weggetjes verstoord raken en hem doen slingeren van vroeger naar nu, van werkelijkheid naar...