Hij heeft alles bij zich om het uit te houden in de woestijn. Daar waar geen water en voedsel is kan de kameel met grote snelheid en draagkracht zich voortbewegen en op zijn bestemming komen. De wonderlijke voorraadkamers met opgespaard vet, draagt hij met zich mee. Je kunt altijd aan hem zien, of hij nog voldoende bij zich heeft om een verre, barre tocht te maken.

Nu ik ziek ben vraag ik me af, of ik zelf wel genoeg opgespaard heb, om het in deze woestijntijd uit te houden. Ligt er genoeg op voorraad van flarden van bijbelverhalen, beelden uit de traditie en ingesleten gewoontes om me te helpen bij de vragen die ik heb. Lukt het me nog te merken dat er inspiratie stroomt, al zijn het maar druppels als uit een lekkende kraan?
Of werkt het zo helemaal niet. Kun je geloof niet sparen voor later, als een appeltje voor de dorst?