Op de rand van de dag een paar woorden bij de tekst van Clara die vandaag met me mee is gegaan. Dit is wat ze schrijft:

Zijn tederheid verzadigt,
Hem gedenken schenkt teder licht.

Voor de gek houden
Twee keer gaat het in dit citaat over tederheid. Het lijkt me dat iedereen in de wereld daar bakken van kan gebruiken. Tederheid voor iedereen die gewond is, mensen met gebutste zielen. Ook voor mezelf als ik weer eens te veel wil en net even te veel doe. Dan ben ik niet meer vriendelijk voor mezelf en negeer ik de grenzen van wat ik volhoud. Ik verschuil me dan achter het argument van van re-integratie en houd me voor: Soms moet je de lat toch net even hoger leggen om beter te worden. Maar ik weet dat ik mezelf dan voor de gek houd.

Voorzichtig
Door God geschonken tederheid voor de ziel verzadigt, dat is hoe ik het in de lijn van Clara zou zeggen Het doet me denken aan het levend water, waar Jezus over spreekt, waardoor je nooit meer dorst krijgt. Door God geschonken tederheid verzadigt, maar is zo teer, zo kwetsbaar, dat ik er heel voorzichtig mee om moet gaan, minstens zo voorzichtig als met mijn lichaam en dat vind ik lastig.
Ik zal een teder licht aansteken om Hem te gedenken en mijzelf te helpen liefdevoller om te gaan met alles wat mij mens maakt, lijf en ziel, en de mensen op mijn pad.

(De blogs met de titel: Klaarheid door Clara zijn een reflectie op het boek: Zijn komst in ons bestaan, Advent en Kerst met Clara van Assisi, zr. Angela Holleboom osc. en zr. Emmanuël Maas osc., uitgave zusters Clarissen in Megen, te bestellen via deze link: Zijn komst in ons bestaan)