Selecteer een pagina

*gedicht

Vriendelijkheid delen – Derde Advent 2022

Vriendelijkheid delen – Derde Advent 2022

Zo moeiteloos, als ademhalen is God je nabij, Niet te grijpen, maar merkbaar deze stroom van blijdschap. Kijk, ze herkennen het, jij, vriendelijk mens! (Tekst bij antifoon van de derde zondag van Advent: Gaudete, Verheugt U! Fillipenzen 4: 4 - 5)

Lees meer
Er komt antwoord – Tweede Advent 2022

Er komt antwoord – Tweede Advent 2022

Hé, jullie volk van Sion, ja, ook jij die hun weg volgt: Luister! Jouw tranen zijn niet meer nodig. God komt er aan en slaat een arm om je heen, als jij klaagt over jouw lot. Op het leed dat jij uitroept, volgt antwoord. Jij hebt het hart van de Eeuwige beroerd....

Lees meer
Kom! – Eerste Advent 2022

Kom! – Eerste Advent 2022

Tot Jou, Ja, Jij, hoog in de hemel, zo ver weg, onbereikbaar, tot Jou hef ik mijn ziel, wankel op mijn tenen om zo hoog mogelijk te reiken. Vanuit mijn plek op de aarde, voeg ik mij bij al die andere bidders met lege handen en schreeuw: Kom! Tekst geïnspireerd op de...

Lees meer
Dwarrelen

Dwarrelen

Ik dwarrel en daal, - keer om, keer om - als een ingedroogd okerkleurig blad. Alleen de wind vraagt zich nog af hoe mij te bewegen niet toe te geven aan de zwaartekracht. Mij rest slechts overgave aan deze trage afdaling waar de zwarte grond op mij...

Lees meer
Drager

Drager

Ik weet niet goed hoe ik het zeggen moet, of met welke naam, ik Jou noemen zal. Als op een onrustige zee dobbert mijn ziel. Keer op keer word ik ondergedompeld in het chaotische water van mijn troebele gedachten. Ik weet niet goed hoe ik het zeggen moet, of met welke...

Lees meer
Ben Jij er nog?

Ben Jij er nog?

Zou het daarom gaan? Het verschil te weten tussen goed en kwaad. Dat dit te doorgronden, je geloven doet, dat God bestaat? Of is het niet dit besef, maar veel meer het doen, de sporen die je achterlaat, die het vertrouwen geeft; ‘Zie je wel: er is een God!’ Of mag het...

Lees meer

‘…als ik de ruimte van de poëzie binnenstap, voel ik de grootste vrijheid om uit te drukken wat aan de rand van mijn zwijgen in taal te vinden is. Vaak ademen de gedichten verlangen naar de Eeuwige, die ik Jou noem. Ik nader en het ontglipt.’

Janneke